W fazie stabilizacji opiszę zasadę utrzymania efektów leczenia która będzie po części uzasadnieniem stosowanie fazy detoksykacji oraz fazy aktywnego leczenia. Wiemy już, że bezpośrednią przyczyną chorób autoimmunologicznych są L formy bakterii, oraz przeciwciała które skierowane przeciw nim atakują komórki gospodarza w których się znajdują. Jednak dlaczego w ogóle L formy bakterii są w stanie wegetować i rozmnażać się w organizmach ludzi chorych na choroby autoimmunologiczne a nie są w stanie u ludzi zdrowych.


Jeżeli prześledziłeś dokładnie treść fazy I czyli detoksykacji wiesz już, że wiele substancji toksycznych upośledza Twój układ immunologiczny. Jest on znacznie osłabiony wskutek czego nie jest w stanie eliminować nadmiaru pewnych kultur bakterii z organizmu. Ale dlaczego ma to takie istotne znaczenie?

Otóż musimy zdać sobie sprawę z faktu, iż cały nasz organizm jest ogromny polem siedlisk bakterii , bez względu na miejsce czy to jelita czy skóra w każdym z tych miejsca znajdują się biliony bakterii które żyją względem siebie o określonych warunkach.

Co to oznacza? Oznacza to że fizjologiczna flora bakteryjna w organizmie jest determinowana przez dwie rzeczy, układ immunologiczny oraz same bakterie. To właśnie produkty przemiany materii jednych bakterii działają hamująco na wzrost innych bakterii. Te substancje to bakteriocyny a główne z nich to laktolina, bulgarikan, acidofilina, marcescyny, proteocyny, proticyny, laktocyny, kolicyny, piocyny, megacyny, nizyna, laktobrewina.

Na schemacie tłumaczącym ogólne zasady powstania L form bakterii oznaczone są jako inhibitory.

Zatem jeżeli system immunologiczny uszkodzony przez toksyny i zanieczyszczenia środowiska (opisane w dziale detoksykacja) nie jest już w stanie naturalnie regulować ilości i poziomu oraz składu flory bakteryjnej w organizmie, staje się oczywiste że w strukturze flory dochodzi do zmian, pewnych bakterii będzie więcej innych mniej. Bakterie nie są już w stanie oddziaływać na siebie i hamować swojego wzrostu nawzajem. Bakterie których jest w obecnym momencie najwięcej, determinują strukturę bakteryjną flory, oraz swoimi produktami przemiany materii uniemożliwiają wegetację innych bakterii które wcześniej występowały w tej florze. Jeżeli zatem utracony jest czynnik hamujący życie i rozrost dominującej formy bakterii to L forma która została utworzona z formy podstawowej bakterii ma w organizmie możliwość przetrwania i rozwoju, ponieważ innych bakterii jest zbyt mało by mogły powstrzymać ich rozwój.

Stąd upośledzenie układu immunologicznego działa pośrednio na rozwój L form bakterii, mimo iż wytwarzane są przeciwciała przeciw tym L formom (częściowo nie skutecznie ze względu na obecność ich wewnątrz komórek), powodem ich obecności w organizmie jest brak odpowiedniej ilości przeciwciał przeciw bakteriom z których powstały, to zaś determinuje ich ilość w strukturze flory bakteryjnej, powoduje zmniejszenie ilości innych bakterii co finalnie skutkuje brakiem czynników hamujących rozwój L form bakterii.