Historię na temat protokołu Marshalla rozpocznę od bardzo bliskiego mi schematu. Profesor Trevor Marhsall rozpoczął badania na temat leczenia chorób autoimmunologicznych po tym jak sam został zdiagnozowany na jedną z tych chorób – sarkoidozę.

Aktywacja pewnych genów prowadzi do tworzenia się peptydów przeciw drobnoustrojom, które są w organizmie rodzajem „naturalnych antybiotyków” mających silne działanie przeciwbakteryjne. Mogą one także zabijać wirusy oraz grzyby poprzez niszczenie ich zewnętrznych struktur czy zakłócenie metabolizmu.

Zdolność do przeżycia i rozmnażania się w organizmie człowieka L forma bakterii jest bezpośrednio związana z receptorem witaminy D (VDR). VDR posiada wiele ważnych funkcji w organizmie, od stymulacji układu immunologicznego – całej pierwszej linii obrony po włączanie i wyłączanie szeregu genów i ścieżek chemicznych. Obecnie wykazano iż VDR wpływa na ponad 230 różnych ludzkich genów. Wiele z tych genów od dawna wiązano np. z stwardnieniem rozsianym gen IRF8 czy genem PTPN2 występującym u chorych z chorobą Leśniowskiego-Crohna. Przeżywalność L form bakterii uzależniona jest od enzymów które produkują uaktywnione geny które w połączeniu z enzymami L from bakterii (jest ich około 3500 kombinacji) umożliwiają im przeżycie i utrzymanie właściwego PH bez obecności ściany komórkowej.

Upraszczając więc można powiedzieć, iż witamina D która jest inicjatorem pracy swojego receptora VDR jest paliwem zapalnym umożliwiającym syntezę enzymów które w połączeniu z enzymami L form bakterii umożliwiają im przeżycie w organizmie.

Protokół Marshalla obejmował eksperyment zmniejszenia podaży witaminy D w pożywieniu w celu eliminacji produkcji przez geny enzymów które są niezbędne do przeżycia L form bakterii. Eksperyment powiódł się.

Obecnie na rynku znajduje się lek o nazwie Medoxomil który hamuje prace receptora VDR. Zgodnie z założeniem spowalnia on pracę VDR co powoduje zmniejszoną pracę genów odpowiedzialnych za produkcję koenzymów pomagających przetrwać L formom bakterii ale tym samym zmniejsza ilość witaminy D w organizmie, ze względu na wielorakość funkcji receptora VDR.


Oczywiście osłabienie działania receptora VDR prowadzi do obniżenia poziomu witaminy D w organizmie, co wiąże się z ryzykiem wystąpienia chorób zależnych od braku witaminy D takich jak:

- osteoporoza

- depresja

- afektywna choroba dwubiegunowa

więcej znajdziesz na stronie marshallprotocol.com