Bezpośrednią przyczyną chorób autoimmunologicznych są L formy bakterii, jednak na stan chorób autoimmunologicznych ma wpływ kilka innych czynników które umożliwiają bytowanie i przetrwanie L formom bakterii w organizmie. Jednym z najważniejszych jest upośledzenie działania systemu immunologicznego. Kolejnym jest stosowanie antybiotyków, których działanie jest związane z niszczeniem ściany komórkowej bakterii.


Czytaj więcej I faza detoksykacja

Czytaj więcej II faza leczenie

Czytaj więcej III faza stabilizacja

L formy bakterii są to szczepy bakterii które nie posiadają ścian komórkowych. Po raz pierwszy wyizolowane w 1935 roku przez Emmy Klieneberger-Nobel, która nazwała je "L-formy". Istnieją dwa typy L-form - niestabilne L-formy tzw. sferoplasty które są zdolne do dzielenia, ale można przywrócić je do pierwotnej morfologii czyli bakterii ze ścianą komórkową i stabilne L-formy, L-formy, które nie są w stanie powrócić do pierwotnej formy bakterii.

Niektóre gatunki mikroorganizmów takich jak mikoplazmy, także nie posiadają ściany komórkowej, lecz nie są one uważane za L-formy, gdyż nie pochodzą od bakterii, które zazwyczaj mają ścianę komórkową. Typowe L-form bakterii mają kształt kuli lub sferoidu. Na przykład, L-formy w kształcie prętów pochodzą od bakterii Bacillus subtilis.

Mimo, że L-formy mogą rozwinąć się z bakterii Gram-dodatnich, jak również z bakterii Gram-ujemnych, w teście Grama, L formy tworzą zawsze kolor bakterii Gram-ujemnych, z uwagi na brak ściany komórkowej. Ściana komórkowa jest istotna dla podziału komórki, które u w większości bakterii, następuje poprzez jej rozszczepienie. Brak ściany komórkowej w postaci L form bakterii oznacza, że podział ich jest nieuporządkowany, co powoduje różne rozmiary komórek L form bakterii, od bardzo małych po bardzo duże.

U bakterii, podział komórki zazwyczaj wymaga obecności ściany komórkowej i składników cytoszkieletu. L formy dzielą się w przypadku braku obu tych struktur i to jest bardzo w nich bardzo niezwykłe.

L formy bakterii mogą być wytwarzane w laboratorium z wielu gatunków bakterii, które zazwyczaj mają ściany komórkowe, takie jak Bacillus subtilis i Escherichia coli. Odbywa się to poprzez hamowanie syntezy peptydoglikanu antybiotykami lub lizozymu, enzymu który trawi ściany komórkowe. L formy mogą być niestabilne, mogą mieć tendencję do powrotu do normalnej formy bakterii przez odnowę ściany komórkowej.

W niektórych badaniach zidentyfikowano mutacje, które później występują, jako szczepy które pochodzą z normalnych bakterii. W jednej z takich mutacji punktowej jest enzym uczestniczący w szlaku mewalonianu z metabolizmem lipidów. Powód tego zjawiska nie jest znany, ale przypuszcza się, że jest związany z enzymem który odgrywa rolę w syntezie peptydoglikanu.

L formy bakterii mogą powstać z każdego rodzaju bakterii które naturalnie zasiedlają organizm od Streptococus mutans po Escherichia coli. To który szczep bakterii zostaje zmutuje w L forme, uzależnione jest od rodzaju czynnika uszkadzającego który w danym momencie znajduje się w organizmie.

W normalnych warunkach każda bakteria której ściana komórkowa jest uszkodzona ulega śmierci z powodu zaburzenia cyklu metabolicznego komórki. Jednak fakt, iż bardzo niewielki ułamek z nich zostaje przy życiu nawet po jej uszkodzeniu wynika z faktu, iż genotyp bakterii a tym samym odporność na działanie czynników zewnętrznych zmienia się w wyniku rozwoju coraz bardziej odpornych szczepów poprzez stosowanie u ludzkości antybiotyków od 1928 roku kiedy to wynaleziono penicylinę.


Antybiotyki niszczą 99% populacji bakterii jednak te 1% które przeżyje stanowi nową populację bakterii w Twoim organizmie bardziej odporną na antybiotyki. Przeżywają szczepy bakterii których struktura komórkowa jest mniej wrażliwa na antybiotyki. Te bakterie rozmnażają się na nowo w organizmie i po leczeniu antybiotykami stanowią nowa kulturę bakteryjną Twojego organizmu. Stąd zjawisko zwane odpornością na antybiotyki, stąd też potrzeba opracowywania nowych antybiotyków, gdyż na antybiotyki starej generacji bakterie już nie reagują. Genotypy bakterii zmieniają się nienaturalnie i nieprzerwanie w populacji ludzkiej od pierwszego podania penicyliny w 1928 roku.


Bakterie wciąż posiadają to samo nazewnictwo, ta sama bakteria która w 1928 roku nazywała się Escherichia coli obecnie ma tą samą nazwę, jednak szczepy które występują obecnie w organizmie człowieka są bardzo daleko posunięte w rozwoju od swoich poprzedników. Różnią się głównie czułością na antybiotyki która została wypracowana na podstawie pokoleniowych selekcji antybiotykami. Szczepy które przeżywały w ludzkich organizmach stawały się dominujące.

Ten fakt niesie za sobą wiele niebezpieczeństw.

Bakterie zmieniły do tego stopnia swój metabolizm komórkowy, że bardzo mały odsetek bakterii pozbawionych ściany komórkowej tworząc L formę bakterii jest w stanie przeżyć w organizmie człowieka. Szacuje się, iż około 1% populacji ludzkiej nosi w sobie tak oporne szczepy bakterii, że te potraktowane antybiotykami przekształcają się w L formy bakterii które wciąż egzystują w ich organizmie.

L formy bakterii z powodu bardzo unikalnego sposobu rozmnażania się, mają bardzo różne rozmiary, od wielkości bakterii z których powstały po wielkość wirusów które można zaobserwować jedynie pod mikroskopem elektronowym. Z tego tez powodu, mają one możliwość penetrowania do wewnątrza komórki gospodarza.


prezentacja Profesora Trevora Marshall'a obrazująca zainfekowaną komórkę gospodarza przez L formę bakterii.


prezentacja Profesora Trevora Marshall'a obrazująca zainfekowaną komórkę gospodarza przez L formę bakterii.

Ponieważ L formy bakterii mogą być wynikiem mutacji dosłownie każdej bakterii która znajduje się z organizmie człowieka od tego skóry szczep ulegnie mutacji uzależnione jest w którym miejscu organizmu będą bytowały L formy bakterii.

Jeżeli na przykład uszkodzeniu oraz mutacji ulegną bakterie Escherichia coli, bakterie będą bytował w obrębie jelita grubego tam wywołując objawy choroby. W obrębi jelita grubego dochodzi do rozwoju wrzodziejącego zapalenia jelita grubego – choroby autoimmunologicznej.

Jeżeli dojdzie do uszkodzenia ścian komórkowych pałeczek gram dodatnich Streptococcus schleiferi w obrębie skóry i fałdów skóry oraz dojdzie to powstanie L form bakterii które przetrwać w danym środowisku, dojdzie do rozwoju łuszczycy – choroby autoimmunologicznej.

Wszystkie te choroby cechują się tą samą zależnością – obecnością przeciwciał autoimmunologicznych.

Dlatego też od tego jaki rodzaj bakterii który naturalnie zasiedla każdy obszar Twojego organizmu przekształci się w L formę bakterii która nie przeżyje i będzie funkcjonowała w organizmie zależy które miejsce organizmu będzie atakowane przez przeciwciała.

Może być to mózg, połączenie nerwowe, jelita, skóra, połączenia nerwowo mięśniowe i w zasadzie każdy rodzaj tkanki zasiedlony przez L formy bakterii.

Najbardziej agresywną formą kolonizacji L form bakterii które rozprzestrzenione są w całym organizmie jest agresywny toczeń w którym to L formy bakterii tworzy większość szczepów bakterii organizmu stąd też objawy choroby są uogólnione, począwszy od układu nerwowego, po skórę i układ pokarmowy włącznie.

Najbardziej dobitnym potwierdzeniem tej tezy jest toczeń polekowy w którym dochodzi do powstania tocznia na skutek przyjmowania dużej ilości leków które mogą uszkadzają ścianę komórkową bakterii. Dochodzi na natychmiastowego rozwoju choroby która mija wraz z odstawieniem danego leku!